سمیرا محمدخانی

سمیرا محمدخانی هنرمند تجسمی، نویسنده و مدرس ایرانی ساکن سیاتل است. تحصیل در رشته‌های زبان و ادبیات فارسی و هنرهای نمایشی در دانشگاه تهران، علاقهٔ او به شعر، روایت، نماد، شخصیت، تصویر و داستان را شکل داد. پیش از آن‌که نقاشی به هستهٔ اصلی فعالیت هنری او تبدیل شود، بیش از یک دهه روزنامه‌نگاری، نویسندگی و تدریس نگاه دقیق او را پرورش داد. تجربهٔ او به‌عنوان نویسنده، روزنامه‌نگار فرهنگی و مدرس هنر، بنیانی روایی برای کار در آتلیه و گفت‌وگویش میان سنت‌های تصویری ایران و فرم‌های معاصر فراهم کرد.

رابطهٔ محمدخانی با نقاشی در سال ۲۰۱۰ و هم‌زمان با درمان سرطان مادرش آغاز شد. نقاشی ابتدا پناهی در برابر آن روزهای نامطمئن بود و به‌تدریج به فعالیتی پیوسته و ماندگار تبدیل شد. او نقاشی را در ایران آموخت و در ایالات متحده به گسترش مهارت‌های طراحی، ترکیب‌بندی، رنگ، اکریلیک و انتزاع ادامه داد و به‌سوی زبان مستقل و معاصر خود حرکت کرد.

هم‌زمان با شکل‌گیری نقاشی معاصر او، محمدخانی به سنت‌های تصویری میراث فرهنگی خود روی آورد. او خوشنویسی فارسی، تذهیب، گل‌ومرغ، نگارگری و نقاشی سنتی ایران را آموخت و نظمِ خط، نقش و آرایه را در کار خود جذب کرد. او این شیوه‌ها را از انتزاع جدا نمی‌بیند. شعر، نماد، طبیعت، مرکب، آبرنگ، اکریلیک و گواش در واژگان تصویریِ در حال تحول او به هم می‌رسند؛ زبانی که از خاطره، معنویت و میراث فرهنگی شکل گرفته است. در گفت‌وگو با تصویرسازی معاصر، سنت برای او زنده می‌ماند: ریشه‌دار در خاستگاه خود و گشوده به معناهای تازه.

تدریس و نویسندگی همچنان بخش جدایی‌ناپذیر فعالیت حرفه‌ای محمدخانی است. او طی بیش از شانزده سال در ایران و ایالات متحده هنرهای تجسمی تدریس کرده است. از سال ۲۰۱۹، نمایشگاه‌هایی در لندن، سیاتل و مورسیا آثار عکاسی، نقاشی و خوشنویسی فارسی او را به نمایش گذاشته‌اند.

نمایشگاه‌ها و انتشارات داوری‌شده، از جمله Spirituality 2024، Artists Who Teach، Artistonish و Artsy، همراه با جایزهٔ Golden Trio از Gallery Ring، برای او بازشناسی حرفه‌ای به همراه داشته‌اند. نمایش آثارش در سال ۲۰۲۵ در مورسیا و سیاتل ادامه یافت. او در کنار نقاشی و تدریس، انیمیشن سه‌بعدی شخصیت را در Autodesk Maya دنبال می‌کند؛ جایی که حرکت، ژست و شخصیت، زبان تصویری او را گسترش می‌دهند.